ikicocukluhayatkardeş

Bizim ev kardeş kavgalarının, ‘odama girdi’ , ‘resmimi yırttı’ ‘arabamı aldı’ kaosunun başkenti..

Yaş aralığının çok az olmasından, ayrı cinsiyetlerde olmalarından, Aras’ın ve Ada’nın ‘dediğim dedik, çaldığım düdük!’ tarzından mı kaynaklı bilmem ama zaman zaman anlaşıp birlikte keyifli oyunlar oynasalarda -en fazla 10 dakika- çoğu zaman birisi mutlaka ağlıyor, diğeri ise savunma halinde oluyor..

Örneklendireyim; Ada, elsa resmi çizip, itinayla boyamış onu da kapısına asmış, aras, ada’nın okulda olmasını , benim yemek yapıyor olmamı fırsat bilmiş, o resmi bir güzel yırtıp koridora atmış…

 

Ada eve geliyor, rutin işlerini yaptıktan sonra kapıda, elsa resminin olmadığını farkediyor ve işte o anda bizim evde kıyamet kopuyor…

Bu durumda eskiden pek çok yöntem denemiş bir anne olarak, anladım ki, ben ne yaparsa yapayım o kavga olacak, kıyamet kopacak, çünkü ada haklı, aras henüz küçük vs…

Pekiyi ben ne mi yapıyorum?  Birbirlerine zarar vermedikleri sürece karışmıyorum. Haklı olana sarılıp , sakin bir tonda ‘ben’dilinde konuşuyorum.. Haksız olana ceza vermiyorum, onunla ilgilenmemem ve onu yaptığından dolayı merkeze oturtmamam bu hareketin sönmesine sebep oluyor.(cidden oluyor)

‘Ben’ dilinde konuşmak nasıl oluyor derseniz?

Şöyle ki; yansıtma yapıyorsunuz.. Çocuğunuzun duygularını sözlü olarak sizden duymasını sağlıyorsunuz.Ada ağlıyor ve ‘aras seni sevmiyorum’ git bu evden’ , ‘resmimi yırttın’ diyerek bağırıyor..

Ben; ‘seni anlıyorum, resmini yırttığı için aras’a çok kızgınsın ve onun bu evden gitmesini istiyorsun’ diyorum..

Ada’ya duygularını onun söylemiyle, sakin bir ses tonunda, yansıtma yapıyorum.

İşe yarıyor ,ada sakinleşiyor.. o dakikadan sonra ada’ya yeniden birlikte resim yapmayı teklif ediyorum.

Başka bir örnek daha vereyim, aras ısrarla dolaptaki çikolatayı istiyor, ağlıyor, kendiini yerden yere atıyor,önce aras’a sakinleşmesini yoksa onu anlamadığımı söylüyorum daha sonra , ‘ sen dolaptaki çikolatayı yemek istiyorsun, şidmi bunu yersen ymeğini yiyemeyeceğin için ben senin önce yemeğini bitirmeni bekliyorum’ diyorum.. Bazen işe  yarıyo bazen ise kriz devam ediyor, ben kararlı tutumumu bozmassam kazanan ben oluyorum, önce yemek yeniyor sonra bir parça çikolata..

Velhasıl, ‘Ben’ dili işe yarıyor sevgili anneler, bir kaç kere deneyin sizde göreceksiniiz yalnız sabır istiyor

Author

Write A Comment