Tag

aras

Browsing

Oryantasyon..

Daha önce bu konuyla ilgili blogumda uzman görüşlerine yer vermiştim ama şimdi zorlu süreç sonrası aras’ın okula alışmasını yazmanın vakti geldi.. Evet oryantasyon nedir? Oryantasyonda aile ve okul korelasyonu ne kadar önemli? Hepsini anlatacağım ama şunu eklemeden geçemeyeceğim, Aras,zorlu geçen süreçte,önce öğretmenlerine alıştı.. Bu okula ağlamadan gitmesi için yeterli değildi ve ne zamanki sınıfta “gerçekten” arkadaş edindi işte o zaman sınıfa koşarak gitti:)) “Oryantasyon” denen kavramın henüz hayatımıza girmediği,anneliğin bu derece komplike olmadığı dönemlerde 5.5 yaşlarında, kuzenlerinin peşine takılıp “bende okula gideceğim” diyen bir anne ve aynı anneden olan taban tabana zıt iki çocuğun okula başlama ve “oryantasyon” hikayesidir birazdan okuyacaklarınız.. Okula başlama sürecinin, yani “ortantasyon dönemi” denilen o çoğumuzu okul kapılarına kilitleyen dönemin aslında hiçte zor olmadığını bana düşündüren,şu an 6 yaşında olan kızımın anaokuluna başladığı dönemdi aslında.. Başlarda hiç zorlanmadık, yapı itibariyle zaten sakin olan kızım ilk 3 haftanın sonunda, “okul “denilen biraz eğlenceli ama kuralları fazlasıyla olan…

Çocuğum Bana Güvenmiyor

Sabaha karşı 5 te Aras uyandı, “Arabalarımla oynamak istiyorum anne” dedi, “ Tamam oğlum” dedim, Tuttum elinden,arabaların olduğu odaya doğru giderken, birdenbire beni durdurdu, “ Hatırlıyor musun, sen beni doktorlara verdin,onlar ağzıma sprey sıktı” dedi!! Yaşadığım şoku,o anki kahroluşumu anlatamam… Aras,rüya görmemişti bu gerçekten yaşanmıştı… Aras’ın parmağı kırıldığında,ameliyathaneye girerken,çok rica etmeme hatta yalvarmama rağmen uyuyana kadar beni yanında tutmak yerine, aras’ı benim kucağımdan ağlatarak aldılar ve “saniyesinde uyudu,üzülmeyin artık” diye beni teselli etmeye çalıştılar… Farkında bile değiller ki, bu çocuk 6 ay sonra bile bunun travmasını yaşıyor ve bana güvenmekle güvenmemek arasında gidip geliyor!! Bunu yapan anestezi uzmanının aile dostu olması da ayrı bir yaradır ki benim için sormayın gitsin!! Ameliyat sonrası Aras,zaten çok uzun süre benimle yalnız başına bir yere gitmek istemedi, onu hastaneye götüreceğimi veya okula götüreceğimi düşündüğü için yanında başka güvenebileceği(!) biri olmadan benimle dışarı çıkmayı reddetti!! Ne acı düşünsenize, şu dünyada kayıtsız,şartsız güvenebileceği,asla yalnız bırakmayacağınıza güvendiği…

Kolik bebek..

“Herhangi bir sebebi olmaksızın kontrol edilemeyen bebek ağlamasıdır” böyle anlatılıyor “kolik” illeti tüm net sayfalarında ve kitaplarda.3 haftalıkken başlar ve 3 ay sürer deniyor, anneni yedikleri ile ilgili olması olasıdır,masaj yapın,gaz ilacı verin,sarılın deniyor,deniyor,deniyor.. “Deniyor”diyorum çünkü koliği yaşarken herşey havada kalıyor,hiç bir şey tam olarak çözüm olmuyor ve uzun vadeli çözüm bulmak mümkün olmuyor.yaşadım biliyorum,buyrun anlatayım; Aras doğduğunda,ilk 15 gün şahane bir dönem yaşadık,emip uyuyordu bende bu sayede ada ile vakit geçirebiliyordum fakat 15. Gün aras bir uyandı!uyanış o uyanış bir  daha uyumadı,mübalağa yapmıyorum cidden bir daha hiç uyumadı ve hep emdi.öyle bir emzirme hikayesi ki bu,4 ayda 20 kilo verdiren,evden adım attırmayan,çıktığımızda ise emzirme örtüsünü unutmayı en büyük  fobim haline getirmiş bir hikaye. Aras sürekli emiyordu,emdikçe gazı artıyordu,ben ise doktorumuzla birlikte sürekli çözüm arataşındaydım çünkü evde birde benden ilgi bekleyen 18 aylık adacık vardı.ilk bebeği emzirmek gibi olmuyor ki.akşamüstleri ise öyle bir ağlama krizine tutluyordu ki aras,susturabilene aşkolsun. Neler…

Kovboy Aras 3 yaşında…

Ne zormuş… Bugüne kadar arkadaşlarımın çocuklarının doğumgünü detaylarını pek çok kez sizinle burada paylaştım.. Ancak söz konusu kendi oğlumun doğumgünü olunca bir haftadır düşünüyorum nasıl başlasam diye.. Çünkü kendin emek verdiğin zaman, üzerinde düşündüğün, heyecanlandığın zaman o heyecanı yazına yansıtmak istiyorsun ama olmuyor… Tek söyliyebileceğim ; herşey düşündüğümden daha güzel oldu :) Sevgili arkadaşım , doğum günü ve konsept partilerin rakipsiz isimi sevgili Çağla Mermer (DERİN PARTİ EVİ) sayesinde çokta yorulmadan şahane bir doğumgününe ev sahipliği yaptım diyebilirim. Çağla ‘ya sadece Melek ile düşündüğümüz konseptin ‘ kovboy’ olduğunu söyledim ve sonrasında , mekanda olmayan ‘saloon’ kapısı, at arabası, saman balyaları, red kit, düldül ile bir baktım ki kovboy kasabasındayız :) Şunu beirtmeden edemeyeceğim, normal koşullarda bu tip organzizasyonlarda fazlasıyla titizlenen biri olmama rağmen, – düğünümden önce herşey yolunda gitsin diye neredeyse organizasyon şirketinde yaşadım:)- bu sefer fazlasıyla rahattım, sanırım bu mekanın ve özellikle sevgili Çağla’nın özenine , iş disiplinine ve…

Adaletli olmak yada olmamak!işte bütün sorun bu:)

2 bebekle hayat,dışarıdan bakıldığında ah ne güzel birlikte büyüyorlar gibi görünebilir fakat anneyi fiziksel ve zihinsel olarak o kadar yoruyor ki hemşire anlatmakla bitmez.aras zaten kolikti,zannediyordum ki koliği aşınca,aras yürüyünce tüm sorun ortadan kalkmış olacak!maalesef yanılmışım. Benimde  kardeşlerimle çocukken bir sürü kez ufacık bir çikolata yada bir oyuncak için kavga ettiğim,ağladığım olmuştur (annem ısrarla,siz hiç birbirinizi  kıskanmadınız dese de,doğanın kanunu bu illaki kavga etmişizdir) ama bizim evdeki durum bazen çözülemez bir hal alıyor. Ada en başlarda arasa karşı çok sıcaktı fakat ne zamanki  aras 6aylık olup oturmaya başladı,sanki başına gelcekleri bilirmiş gibi ne zaman ada ona yaklaşsa saçından yapışıyordu çocuğa,ada ağlıyordu ama arasa zarar verecek herhangi  bir teşebbüste de bulunmadı hiç,gerçi dışarıda da ada hep hırpalanan bir çocukken okuyun bakın hikayenin sonunda ne oldu? Anacım,aras habire oturduğu yerden eli kolu ne zaman uzansa adacığın saçına yapıştı,yüzünü yoldu ,”yapma oğlum,etme oğlum”yok laf anlar mı o aylarda  el kadar bebe:) Biz tabii…

annem bindirsin,annem indirsin,annem atsın,annem tutsun,annem yutsun:))

Aslında bu iş nasıl başladı gayet farkındayım fakat ne ara buralara kadar geldi o bölümü kaçırmışım ben. Yani ada doğduğundan beri her işin ben hallettim evet çocuk buna alışarak büyüdü,yemeğini ben yedirdim,altını ben değiştrirdim,ben oyun oynadım,hep ben uyuttum(hepimizin yaptığı işler işte) ben yoksam annem yaptı bunları (fena halde anneanneci bu sebepten:))kardeşi olduğunda da bu durum pek değişmedi,kalabalık aile faktörü sağolsun yine ben yaptım herşeyi,5 dakika aralıklarla aras ya kucak değiştirdi ailede,çok kriz anlarında ise her ikisini birlikte götürmeyi başardım işte bilmiyorum nasıl ama oldu.belki tasavvur etmek bazen zor ama,dünyayı kurtarmadım sonuçta  aynı anda 2 çocuk uyutulabiliyor-bazen teki bile inadım inat uyku sana haram anne diye dolansada-veya 2 çocuk aynı anda kucağa alınabiliyor-imkansız değil tabii ki onu da demeye  çalışmıyorum, ilk 2bebe aynı anda büyüten anne ben değilim ya ama işte ateş düştüğü yeri yakar ve 5 parmağın 5i 1 değil atasözlerini birleştirerek şunu söyleme çabasındayım; kolik bebek olunca bebenin biri,…

Yardımcı dediğin ateşten bir kor,ne çektiğimi gel bir de bana sor:)

Bu konuda değil 1post,dosya açsam hatta kitap yazsam yeridir sayın annem,düşünki bu konuda benim başıma gelen pişmiş tavuğun başına gelmemiştir.zaten hep söylüyorum şahane bir şansa sahibimdir bu konuda nerde absürdü nerde köylü kurnazı nerde ruh hastası var gelir beni bulur!çekiyorum resmen mıknatıs gibi. Şimdi şuradan  başlayayım hikayeme,ben zaten hafif amele ruhlu bir vatandaşım,yani misal bir cafedesiniz,yardımcı oturup bişeyler içerken anne eğer 2bebesi arasında sıkışmışsa bi dur bi yüzüne bak o annenin?o kişinin ben olma olasılığı %100,çocuğun altı değişecek değil mi?hangi aklı başında kadın sen dur ben değiştirirm der?heh o da benim!peki bir soru daha?hangi normal anne, çocuğun yemeğini ben yediricem diye tutturur? Ya işte çocuk bu kimin yedirdiğini boşver doysun yeter değil mi? Şöyle bir düşününce ben çok normal değilim ki bana gelen neden olsun?? Ada yeni bebekken haftada düzenli gelen türk bir bayan vardı,temizliğini yapar çeker giderdi!ooohhh ev ondan sonra benimdi,ben zaten evde çalışan yatılı sevmeyen bir tipim yani…

Ben ettim siz etmeyin:))

Aslında tatil dönemi biz anneler için kapandı fakat yinede hatıralar sıcakken yazayımda başka analar  benim düştüğüm hataya düşmesin istedim:)  Çocuklarla tatil dedin mi bir durup düşüneceksin arkadaş!hele 2 adet 3 yaş altıysa bahsettiğimiz,aman diyim ben size:)  İlk tatile çıktığımızda ada 10 aylıktı,ben ve koca kişisi çeşmeyi çok severiz,adaya 6 aylık hamileyken tesadüfen gittiğimiz,çocutan bol bişey olmayan Çeşme Ilıca otel zaten o zaman aklımıza yatmıştı,ada doğunca buraya geliriz demiştik.neden sebebine gelince,bir kere orada herkes çocuklu,kimse yan masaya gıcık bakışlar,rahatsız oluorum söylenmeleriyle bakamıyor çünkü mutlaka her masada minimum 1 çocuk var,bir yandan da çocuklar cidden sosyalleşiyor çünkü etraf akranlarıyla kaynıyor.kendi sahili,havuzu servisi gayet iyi bir yer.mini clubu hatta yanı başında aqua park var fakat bizim ilk bebeli tatilimizde ada 10 aylık olduğu için bunların bizim için pek bir kıymeti yoktu. İlk bebekli tatil tabii bir heyecan oluyor anada babada, bavul hazırlamak bir stres mesela,aman birşeyi unutmayayım diyerekten evi toplayıp gittim ilk tatilde,ne…